Vierlingsbeek - Venlo

Go Ma Ma Co gaat wandelen over het Pieterpad

17 juni 2015, Vierlingsbeek - Swolgen vlaai en steilranden oftewel Limburg

 

Zelden zijn wij een wandeldag zo relaxt begonnen als deze. Gastheer Rene had de koffie en Limburgse vlaai al klaar en op het zonnige terras voor

B&B De Eenkats konden we zó aanschuiven. Daarna bracht hij ons met onze eigen auto naar het vertrekpunt in Vierlingsbeek en parkeerde de auto weer keurig voor het huisje in het bos. Geweldig.

De wandeldag bleef prima met mooie vergezichten, lieve dorpjes, genoeg zitbankjes en voldoende off the road paadjes om het 'avontuurlijk' te maken. Helemaal iets voor ons dus. Het aantal kilometers deze twee dagen is aan de forse kant voor pieterpadse begrippen. Vandaag 22 en morgen 21. We malen er niet om. Onderling is er weer veel te delen met elkaar zoals dat gaat met drie vriendinnen. Blessureleed, zorg en leut om kinderen, vakantieplannen enz. We zouden er een roman over kunnen schrijven...

Onderweg is er genoeg te zien en te leren / lezen. We branden een kaarsje in de Mariakapel in Holthees waar 7 schilderwerken de statieweg over de zeven smarten van Maria verbeelden. De oorlogsjaren van WO II hebben in dit deel van Nederland veel sporen achtergelaten. Ook in Holthees treffen we een oorlogsmonument, een van de vele langs de route. De rosmolen bij de Oostrumsebeek helpt het Peelgebied afwateren. Ernaast een prachtige Frankische boerderij. En natuurlijk veel kapelletjes en wegkruisen.

We volgen min of meer de loop van de Maas, op de westelijke oever en komen door dorpjes met onbekende namen als Geysteren, Wanssum, Meerlo en Tienray tot aan Swolgen.

 

18 juni 2015 Swolgen - Venlo bankjes, variatie, OV

 

We starten rustig op vandaag, ondanks de vele kilometers die vandaag op ons wachten. Voordeel van lopen in de zomermaanden is dat het lang licht is en als het vandaag dus een uurtje later wordt, geeft ons dat niks.

Het dorpje Swolgen zijn we zo uitgelopen en als snel komen we door het Schuitwater, een natuurgebied rond een oude Maasmeander. Planken vlonders maken het bewandelbaar. Prachtig! De akkerbouw laat worteltjes, tuinbonen en aardappels zien.

Bij Grubbenvorst steken we de Maas weer over naar de oostzijde. Terwijl we wachten op het pontje om ons over te zetten, maken we een praatje met een groepje motorrijders. Zij vertoeven ook graag in dit mooie deel van Nederland. Het is hier nog niet heuvelachtig, daarvoor moeten zij nog iets zuidelijker gaan. We trekken zo op Venlo aan. De uiterwaarden van de Maas zijn verworden tot natuurgebied waar we dwars doorheen wandelen de stad, en ons biertje, tegemoet.

Venlo is een van de hanzesteden van Nederland. We lopen er echter snel door naar het NS station, want vandaag valt er meer regen dan we hadden gehoopt. Was het gisteren nog zo zonnig, vandaag moeten we de regencapes erbij pakken.

Het Pieterpadboekje geeft uitleg over de Duits - Nederlandse grens in dit gebied. Deze ligt op de steilrand van de oostelijke Maasoever. Voorheen Maaswater en nu steilrand. Dat die grens een kilometer of 5 van het water afligt heeft te maken met de reikwijdte van het geschut in Napoleons tijdperk. Zo bleef de Maas Hollands land.

Met bus 29, 2 x per uur, rijden we terug naar Swolgen, vol van alle indrukken van deze dag.