Sleen - Hardenberg

Go Ma Ma Co gaat wandelen over het Pieterpad

26 oktober 2012: Sleen - Coevorden grijs asfalt, zonnige herfstdag, ontmoeting

We plannen in het najaar van 2012 nog een wandeltweedaagse en hopen er qua weersomstandigheden maar het beste van. Het blijkt een fris en zonnig weekend te zijn met blauwe luchten, witte wolken en weinig wind. We proberen daar waar mogelijk in de zon te lopen want de gevoelstemperatuur loopt daar toch een paar graden op. Onze gewoonte om de auto alvast naar het eindbestemming te rijden en dan met openbaar vervoer het startpunt van de wandeling op te zoeken, kost deze route nogal wat tijd: eerst met de trein van Coevorden naar Emmen en dan met de bus weer terug naar Sleen. Om tijd te sparen laten we ons de meegenomen koffie met chocomuffin in de trein alvast smaken. De route van Sleen naar Coevorden ervaren we als nogal saai. We lopen veel over asfalt en zien meestentijds hetzelfde uitzicht: maisvelden, weilanden met schapen, losse boomgroepen en rond een Brink gesitueerde boerderijen . Onderweg in Holsloot verrast Marion Geerlings ons met haar atelier stenen beelden. Haar openheid en gastvrijheid geven een opgewekte boost aan dit platte land. Aan de andere kant van het water maken we een cup-a-soup op minicamping Uilenberg en gooien braaf een paar euro in het potje.

We zitten er even uit de wind en in de zon. De route telt 21 kilometer en daarop treffen we bij tijd en wijle hetzelfde groepje medewandelaars. We delen tips over agressieve honden en warme koffie en zijn het zeer met elkaar eens dat dit toch een heerlijke manier van tijdverdrijf is. Overigens logeren deze wandelaars gevieren in een last-minute geboekt huisje op de Huttenheugte van Centerparcs. Een goed alternatief voor een B&B. De herfstkleuren bruin, geel, rood en al z'n schakeringen zorgt keer op keer voor een 'wow'moment. Het is genieten met een grote G

27 oktober 2012: Coevorden - Hardenberg paddenstoelen, herfstblad, dieren in de wei.

De nachtvorst is langs geweest en de autoruit moet kort gekrabt. Het startsein vandaag ligt zo omstreeks 10.00 uur en een extra windjas is op dit tijdstip geen overbodige luxe. Het zonnetje schijnt opnieuw vandaag maar heeft niet veel warmtekracht meer. De routeaanduiding in Coevorden lezen we niet goed zodat we een paar extra kilometers pakken, dwars door de villawijk. Normaliter is dat geen probleem maar de voeten van Marianne vinden dat vandaag niet fijn. De route kan langs of over een heuvelrug. Wij volgen de beschrijving en gaan over de rug langs een water waar naast twee zwanen ook een grote zilverreiger zwemt. Mooi! De schapen in de groene weiden langs het water zijn ongetwijfeld van een apart ras. Via de poort van Drentje lopen we zo Harry's onderkomen in: een houten keet midden in het weiland met water en koelkastvoorziening en het bekende busje om je geld in achter te laten. Wat een geweldige initiatieven langs het Pieterpad. Als we al mensen onderweg tegenkomen, zijn ze aan het bladruimen. Het ziet er onderweg dan ook opgeruimd en rijk verzorgd uit. Het prachtige dorpje Gramsbergen steelt vandaag de show. Het centrum is opnieuw ingericht en ingedeeld zodat de losse huisjes en kinderkopjes bestrating rondom de kerk een oud dorpsgevoel geven. Een lokale kunstenaar heeft het beeld Pieterspadwandelaars gemaakt dat het middelpunt van het centrum vormt. De route van Coevorden naar Hardenberg voert over veel onverharde paden dwars door akkers en weilanden. We komen naast een enkel paard, koeien en veel schapen ook diverse weilanden met geiten tegen.

Langs het wandelpad treffen we verschillende zwammen en paddenstoelen aan, de een nog groter dan de ander. Het landschap is stil, alleen de honden bij een boerderij blaffen waaks. Het viertal dat we gisteren ook al tegenkwamen, treffen we vandaag weer een paar keer. Na zo'n 6 uurtjes wandelen en pauze komen we in het gezellige centrum van Hardenberg aan. We slaan bij de bakker nog even onze slag voor het thuisfront met Hardenbergse torenspitsen en klepperstoet.