Pieterburen - Groningen

Go Ma Ma Co gaat wandelen over het Pieterpad

29 september 2011 Pieterburen - Winsum: Buisman, zwart zaad, Ed, zwoel

Corine heeft de kaart en kijkt; gaan we goed? We trekken de veters nog een keer strak en besluiten dan toch eerst neer te strijken voor koffie met wat lekkers… Tja, in dit noordelijke deel van het land moet je de dingen nemen zoals ze komen, nietwaar! Met 'we treffen het met het weer' doen we de zon eind september geen recht. Het is waarlijk schitterend weer, zonnig, niet te warm, niet te koud. Weinig wind en toch een briesje. Zwoel, zacht, zomers. We maken er een korte broeken dag van en genieten volop! We zien veel stille boerenactiviteiten, koeien en paarden in de wei, gewassen op het veld. Verder is het vooral rustig en stil.

 

Wat fruit in een kist langs de weg met een centenschaaltje ernaast. Verse moddersporen op de weg. Veel rijkdom in het landschap met uitstekend onderhouden boerderijen met aangeveegde erven, strakke akkers, lege slootkanten en kleurige siertuinen. We merken ook wat hoogteverschil hier en daar met bebouwing op een wierd.

De dorpjes kunnen wat ons betreft bijna stuk voor stuk dienst doen als filmdecor. Een en al verstilde eenvoud, gladgeverfde raamluiken, een zitje buiten bij de deur. Er komt net een vrouw naar buiten lopen. Het valt bijna tegen dat ze geen klederdracht draagt… In Eenrum vergast een praatgraag kereltje ons op sterke verhalen over Abrahams mosterd. We proeven, huiveren, luisteren en knikken mee met het mannetje. 'Ja', wij bewaren inderdaad kaas, eieren en mosterd in de koelkast, knikken we op zijn vragen. 'Fout', brult hij ons toe, dat kan allemaal op kamertemperatuur. Kaas gewoon in een vochtige theedoek in de kast. Buisman, die busjes die je oma vroeger gebruikte bij het koffiezetten, is eigenlijk gekaramelliseerde suiker en kan in allerlei gerechten gebruikt worden. Het mannetje raakt op stoom en legt ook nog wat spreekwoorden uit als op zwart zaad zitten en als mosterd na de maaltijd.

Marianne krijgt het zwaar. Haar ooit gebroken voet speelt op en geeft bij elke stap last. In opperste concentratie zet ze stap voor stap. Thuis eerst Ed, de fysiotherapeut, bellen voor nog meer hulp. Gelukkig is deze eerste wandeldag een relatief korte van maar 11 kilometer en zakken we in het centrumpje van Winsum neer voor het welverdiende biertje.

30 september 2011 Winsum - Groningen: Buitenleven, Job Cohen, aardig

Opnieuw is het hemdje en korte broekenweer. Wat een geluksvogels zijn wij toch! Veel senioren trekken er ook op uit en dan vooral op de fiets. We komen heel wat grijze setjes tegen, allemaal even vriendelijk en vief. Na een lange dagmars van 19 kilometer komen we in het centrum van Groningen aan en trekken we naar de Grote Markt voor het biertje. Pff, even de benen strekken. Dan zien we in onze ooghoek Job Cohen, de lijsttrekker van de Partij van de Arbeid, langs schuiven.

Hij draagt z'n donkere pak en schiet weer weg. Voor de thuisblijvers kopen we Groninger Droge Worst, lekker met Abrahams mosterd. Corine rijdt terug, Marianne wrijft haar voet en Marinde rekent de penningen vast uit voor de volgende keer. Want die komt er nu helemaal zeker!

Het buitenleven duurt voort, de hele lange dag door. Tot aan de rand van de stad Groningen zien we hetzelfde beeld van vertekijken, groen en ruim, feeërieke dorpjes, vaarten en akkerbouw. We komen een paar keer gelijkgestemden tegen, ook met een wandelboekje in de hand. Tot een praatje komt het nauwelijks maar vriendelijk groeten doet iedereen. Zelfs als Marinde een heel dringend toiletbezoek brengt waarbij een al openstaand WC-raampje een goed geluk is, blijft de bewoner aardig en Marinde vooral opgelucht. We komen een enkeling tegen waaronder een boer op z'n trekker. Hij stapt er speciaal vanaf om een praatje te maken. Zo zo, de dames zijn aan de Pieterpadwandeling. Tja, dat doen er wel meer. Met een tik aan de klep, stapt hij weer op, het werk gaat door.